SOCIAL MEDIA, SMART PHONE, CLOUD & THE FUTURE OF HUMANITY

16 Nov

It’s a typical day… I wake up with a familiar sound: my i-phone’s alarm. I hardly make my way to the bathroom, interrupted by dozens of e-mails, What’s Up messages, tweets, text messages, etc. as they all seem to be pouring from the sky above. And of course, something is prompting almost nonstop on my screen. What about Instagram & Facebook News Feed? Well, those will have to wait. I don’t wear a wristwatch any more. My Nike+ Sportband will “just do it” fine, as it does have a timer, beyond other stuff. Among those other things, there are newly introduced metrics – I’d name them, such as “calories”, “steps” & “fuel”. But of course these two instruments – I mean the i-phone & the Nike+… are in some way “integrated”, once the Nike Run application on the i-phone is synchronized with the other. Yet, what does all that activity stuff come to mean, as long as you do not share it on Facebook & Twitter? So I head towards my car, for another hectic business day. Travel to work can be best tolerated with the aid from some groovy music. CD, Radio, USB are all among the alternatives. But there is an other option: Setting the blue tooth on, connecting my i-phone to the car’s audio system & listening to the songs in my “cloud”. Those would be the songs that I tagged with Shazam (an activity also visible in my social media channels), which I later bought on i-tunes. Suddenly a call breaks in – but that is not a problem; I will have time to hear the music I love on my Apple-TV at home when I get back. I used to be an Angry Birds, Fruit Ninja etc. – addict, but thank Lord, I was fast to quick and I’m sober now. So I won’t be distracted by such games-applications etc. Having spoken about “applications”, we all know they are lethal to i-phone battery life. There are no statistics capable of keeping  the track of my unpleasant expressions with respect to that. Recharge nonstop, which I cannot bear any longer. Who is going to recharge me, then?

Living in Istanbul is not easy. You have to excel in traffic management, and that is not something they teach you in the school; so you’ll have to figure it out on your own. Once again, smart phone comes into play. Which road is best to take for avoiding morning traffic? All I do is to have a look at the municipality’s application. That is supported by traffic channel on the radio, just to make sure. And as if these two are still not enough, I check experts in twitter to have the latest traffic news. Then I get to work; while checking my e-mails and trying to pay attention to simultaneous Microsoft Lync conversations, I remember to visit my Linkedin page, because in corporate life; it is actually a “must do”, not something “nice to have”. Out of work hours – which are not plenty;  my blog, facebook, twitter and instagram – these four consume a great deal of time. Youtube? Well, I do have a Youtube account, but never posted anything on that. I am just an infrequent viewer. And yes, then there is Google Plus, several Mail Groups among other things. My philosophy: If I am into something, I try to be active. If I am supposed to be inactive, I’m not into that. To cut a long story short, an enormous comfort, but also a considerable discomfort because of the “Maintenance Burden” all these bring.

So, here is the though question: Social Media – freedom or slavery? Another one: Technology – friend or foe? I believe, none is the answer. One thing for sure is, when technology & media melt together, they transform into this mega-power – a force that even time cannot stand against. The smarter the phones become, the more stupid people get. The more social media we use, the less social we happen to be. The more we shfit towards the “cloud”, the further we drift away from the ground. All true. But had it not been for all those, how would I be able to reach so many people with my articles? Well, even what you are reading right at this moment? If this is life, dilemma is its surname. Therefore, not everything in life is about “right” or “wrong”; not everything can be classified as “good” or “bad” and not everything happens for a “valid” reason. Things just happen. Change is inevitable. Means of communication will alter too and may be it is better to adopt, at least to try. But of course, to do that or not; is a personal choice. I say: Let us embrace the change and focus on seeing “the good” in it. But let us be alert too, not to let all these change who we are and the values we have. Achieving this, is the greatest challenge of the century for the human race.

Advertisements

World War Z, Radiohead & How They Made My Flight A Very Interesting One

6 Nov

 

Last month, I was on a long distance fight. Sleep, chat, eat, drink, read a book… Yet among life-savers, flight entertainment systems top the list for majority of the passengers. So, it was the case for me and I turned in on. Surprisingly, among dozens of movies available; I picked up one that I’ve already (and recently) seen: “WORLD WAR Z”. I don’t know if you have watched that movie, but I don’t really intend to speak about the film in this article. While watching it, something quite interesting happened: In the middle of the movie, all of a sudden a scene was skipped. It would be obvious for any viewer, yet for someone who has seen the movie before; it was beyond obvious. My immediate guess was a technical problem. So I touched the rewind button to have a second look. Yes, no mistake – the scene was gone. Then it did not take me even an extra second to understand why: That part was deliberately cut for a reason, a reason that I knew. I will not mention which airlines it was, because that is really not the point – at least in this particular case. So, what was that censorship all about?

Let me briefly explain: That was the scene were a passenger aircraft was crashing in Wales. A scene that probably lasted for about 2 – 3 minutes, as I could recall. Watching an aeroplane accident in an aeroplane? Some would not mind (including myself), some would probably say “No, thank you”. I will not even get into the ones with “Flight Phobia”. That was the first time I had noticed such a motive beyond a cencor. For example, in an islamic nation’s plane – I would not be surprised to a see a scene of wild sex deleted. But, this was another story. I was fast to realize, but slow to adopt. After all, the world is changing: With number 13 losing its superstitious nature, it has since regained its status in airplanes & hotels. That of course, does not have to do with cencorship, at least in a direct way. But, it does portray hints about how taboos change.

Then as if I was to prove a long-debated theory, I made something truly peculiar: I started making a quick scan of the movie repository of the movies. My intention was to see, if the same “arrangement” was applied in another film. But I could not come across a different movie with a plane crash in it. So as a next step (and last resort), I started filtering the audio menu. Within only a few minutes of search effort – there it was: Paranoid Android, an epic album by RADIOHEAD. Not only I loved that album; but also knew perfectly well that, one of my favourite songs in it: “LUCKY”; did have lyrics about a plane crash. So I started listening to it. At some point the lyrics were supposed to be as: “Pull me out of the aircrash, Pull me out of the lake. I’m your superhero, We are standing on the edge”. But as you’d probably guess – they were cut as well. Well, what can I say – a consistent corporate policy, it proved to be. But my story is not over: As I had missed hearing that song, I kept listening to it – only to find out something really amusing. The song had similar lyrics following, which had not been “deleted” (“Pull me out of the aircrash, Pull me out of the wake. I’m your superhero, We are standing on the edge”) They must have skipped it. Did I check once again, just to make sure? Of course, I did. No change. Strange World. Strange Times!

IS IT NICE TO BE A TURK or… IS IT HARD TO BE A TURK?

5 Oct

IMG_1490

Though question…. There is even dispute among us about what it means to be a Turk. The Azerbaijani people call Turks of Turkey, “Anatolian” or “Ottoman Turks”, arguing that no nation has the sole ownership of Turkish identity. The people of Turkey define many central asian nations as “Turks”, while the World refer to them as “Turkic” and they prefer to call themselves neither of these two. May be because it is almost senseless to define “being a Turk” on ethnic grounds. The Turks mixed with Chinese & Mongolians in their original homeland – Central Asia. Then they moved westward – this time expanding the exchange of genes to a even higher level; interfering with persian, caucasian, indian, slavic, mesopotamian, arabic and many more nations. And finally they reached their new homeland – Anatolia. A place, whose people were already coming from dozens of different origins. Yet they didn’t stop. Moved East, West, North, South, well actually everywhere. During the reign of the Ottoman Empire; at least 40 nations lived together. That was the case for 600 plus years. So, in terms of ethnicity – we are a cocktail.

Then I think, it is a pity that you become relatives with more than half of the “old World”, but still noone gets to like you. A nation of synthesis? I frankly believe so, but still you don’t belong to the east, you don’t mingle with the west. Many nations blame you for the past and more others question the prosperity of your future. There are countless proverbs & sayings that humilate or despise you. You cannot step your feet on a developed country’s soil without a visa, which takes an incredible effort to obtain. You fight percepitions, prejudices and sentimental barriers all the time. That is like fighting with a ghost. Among 220 countries & territories, your country is the 6th most visited one, however your global image is still chained to the ground. How come a nation be so proud but equally lacking self-esteem? Perhaps it’s a question of what we made out of ourselves, not who we actually are.

But why on earth, are we so surprised? How can you expect others to love you, when even you cannot love yourself? I bet in no other land, people are more hostile & intolerant to each other than here – in Turkey. We focus on our differences almost all the time. The religions we belive in, the politics we follow, the ethnic roots we belong to, the amount of money we earn, the sexual choices we make, well… even the soccer teams that we support. That is not the all: Everyone in this country names himself as “clever” and calls all the rest “stupid”. So, in a country of almost 80 million people – you do the math.

It seems as if, all those were toxically fabricated to divide us. Is it so difficult to find something in common? Is it so hard to see most of these differences were not even personal choices, but things that we happened to inheret in some way? And above all, is none of us wise enough to see – that whatever we call ourselves, no matter how much we struggle to fall apart; the destiny is common for all Turkish people. And for every single person who has ever lived, are now living, and will live in the future. I push my brain to its limits – because i feel incapacitated to comprehend. Worse, as a human being, what we do to each other, deeply breaks my heart.  So, I turn to God – the ultimate power and ask him again, and again, and again “why”, knowing perfectly well, there is not an answer – at least one that I’d understand.

You may wonder why I on earth I happened to write all these. Well, here is the point: Nowadays, there are hot debates going around in Turkey about setting the borders with regards to Turkish identity. Believe it or not; in Turkey, I’m almost shy to call myself a “Turk” – as if it is something bad. Is it nice to be a Turk? Well, all I can say now is, it is hard to be a Turk. I am in an identity crisis. Please help me out.

BASINDA CEM SEZGİN: MAKALE – HABER – ETKİNLİKLER

27 Sep

cemsezgin

Tür Yayın Konu / Başlık Link (Bağlantı)
Makale Bloomberg HT Bir holding kurduk ve şimdi onunla ne yapacağımızı bilmiyoruz…BRICS’in sonuna Türkiye eklenir mi? Ve olimpiyatlarla bunun ne ilgisi   olabilir? http://www.bloomberght.com/yorum/cem-sezgin/1434373-bir-holding-kurduk-ve-simdi-onunla-ne-yapacagimizi-bilmiyoruzhttp://www.bloomberght.com/yorum/cem-sezgin/1422319-bricsin-sonuna-turkiye-eklenir-mi-ve-olimpiyatlarla-bunun-ne-ilgisi-olabilir
Yazı / Makale CAPİTAL Yeni Normalin Bütçeleri http://www.capital.com.tr/yeni-normalin-butceleri-haberler/22345.aspx?1.Page
Makale UFE DEĞİŞEN FİNANS FONKSİYONUNDA İNSAN KAYNAĞININ ÖNEMİ www.ufe.org.tr/documents/Newsletters/Duyurular/Makale_CS.pdf
Haber DÜNYA Deloitte’ten finans yöneticilerine CFO serisi http://www.dunya.com/deloitteten-finans-yoneticilerine-cfo-serisi-93475h.htm
Makale Verginet Yeni TTK ve CFO’nun Değişen Dünyası http://www.verginet.net/dtt/1/TTK-CFO.aspx
Etkinlik EduPlus Mali İşler ve Finans Yöneticileri Zirvesi, 20/06/13 > Konuşmacılar http://www.eduplus.com.tr/eduplus/index.php?page_id=2818
Makale Bloomberg HT CFO’lar gözünüz aydın! Bütçe sezonu açılıyor http://www.bloomberght.com/yorum/cem-sezgin/1411627-cfolar-gozunuz-aydin-butce-sezonu-aciliyor
Makale SAP Yeni Türk Ticaret Kanunu’nun TeknolojiAçısından Getirdikleri www.sap.com/turkey/about/com-code/DELOITTE.pdf
Haber Yeni Asır CFO’lar aynı zamanda strateji lideri olmalı http://www.yeniasir.com.tr/InsanKaynaklari/2011/06/19/cfolar-ayni-zamanda-strateji-lideri-olmali
Haber Milliyet Deloitte Türkiye’den “Yarının CFO’ları” raporu http://ekonomi.milliyet.com.tr/deloitte-turkiye-den–yarinin-cfo-lari–raporu/ekonomi/ekonomidetay/24.10.2008/1007351/default.htm
Etkinlik Kalder 12.MAS – Mükemmelliği Arayış Sempozyumu http://www.mukemmelligiarayis.com/index.php/mas-hakkinda/gecmis-mas-lar/12-mukemmelligi-arayis-sempozyumu
Etkinlik Kalder 12. Mükemmelliği Arayış Sempozyumu “Yeni Nesil, Yeni Eğilimler” web.deu.edu.tr/endustri/download/Program.pdf
Makale Bloomberg HT Pardon, birisi risk mi dedi? http://www.bloomberght.com/yorum/cem-sezgin/1417141-pardon-birisi-risk-mi-dedi
Haber İhlas Haber Ajansı Yöneticiler için Deloitte CFO serisi yayında http://www.iha.com.tr/ekonomi/yoneticiler-icin-deloitte-cfo-serisi-yayinda/128055
Haber Finans Gündem CFO’nuzu nasıl alırsınız? http://www.finansgundem.com/haber/cfo_nuzu-nasil-alirsiniz/230965
Haber Maxihaber Türkiye’nin KOBİ’leri Daha Fazla Büyüyebileceklerini Düşünüyorlar http://www.maxihaber.net/arsiv/2008/arsiv_ocak_2008.htm
Haber TARAF Şirketlerin yeni gözdesi finansçılar http://www.taraf.com.tr/haber/sirketlerin-yeni-gozdesi-finanscilar.htm
Haber Perakende.org Yöneticilerin Başarı Kriterleri http://www.perakende.org/egitim-arastirma-danismanlik/yoneticilerin-basari-kriterleri-1222408060h.html
Haber Haber Ajans CFO’ların Stratejik Ağırlığı Artıyor http://www.haberajans.com/cfo-larin-stratejik-agirligi-artiyor-haberi-50697.html
Etkinlik İstanbul Büyükşehir Belediyesi Altyapı Komitesi Arama Konferansları Değerlendirme Raporu  (İstanbul Finans Merkezi) fm.ibb.gov.tr/Calismalar/…/Arama_konferansı_ozet_raporu_taslak.pdf‎
Etkinlik Finans Zirvesi Deloitte Bakış Açısı: Dönem Kapanışı: Hızlı, Doğru ve Fazlası? https://twitter.com/Finans_Zirvesi
Haber Hürriyet Daily News Deloitte Turkey to reveal top contractors http://www.hurriyetdailynews.com/default.aspx?pageid=438&n=deloitte-turkey-to-reveal-top-contractors-2010-05-25
Haber Today’s Zaman Enka, Gama among world’s top 100 construction giants http://www.todayszaman.com/news-195980-enka-gama-among-worlds-top-100-construction-giants.html
Haber NTVmsnbc Durgunluktan en çok   inşaatçılar etkilendi http://www.ntvmsnbc.com/id/25033532/
Haber SABAH İşte Türkiye’nin inşaat liderleri http://www.sabah.com.tr/Ekonomi/2011/02/24/iste_turkiyenin_insaat_liderleri
Haber Milliyet Emlak İnşaatta en iyiler belirleniyor http://www.milliyetemlak.com/haber/insaatta-en-iyiler-belirleniyor/haber.html?haberID=6362
Haber ENKA ENKA VE GAMA, AVRUPA`NIN EN BUYUK 100 INSAAT SIRKETI ARASINDA-   DELOITTE http://www.enka.com/tr-TR/StockNews.aspx?ID=710904
Haber Halkbank İNŞAAT SEKTÖRÜ %21,9 BÜYÜME İLE LİDER, ENKA İLK SIRADA-DELOİTTE   RAPORU http://www.halkbank.com.tr/investment/investment.asp?type=3&date=20110224110121
Haber Dünya İnşaat Deloitte ‘Avrupa İnşaat Liderleri 2008′ raporunu yayınladı http://www.dunyainsaat.com.tr/dergioku.php?haberid=2721
Haber emlakhaberleri Deloitte Avrupa İnşaat Liderleri 2009 Raporu Yayınlandı http://www.emlakhaberleri.com/sektorel-haberleri/deloitte-avrupa-insaat-liderleri-2009-raporu-yayinlandi_41234.html
Haber Kobi Postası İnşaat sektörü yüzde 21,9 büyüme ile lider http://www.kobipostasi.net/2011/02/24/insaat-sektoru-yuzde-219-buyume-ile-lider/
Haber Turkish Press Construction firms’   turnover rises to 12.8 million TL http://www.turkishpress.com/news.asp?id=364330
Haber Hürriyet Oracle’den Deloitte’a “Satış hedeflerini gerçekleştirme”   ödülü http://hurarsiv.hurriyet.com.tr/goster/printnews.aspx?DocID=7216787
Haber Telepati Yurtiçi ve yurtdışına yayılmış geniş coğrafyalarda faaliyet gösteren   firmalar için de, birçok yenilik sunuyoruz http://www.telepati.com.tr/nisan07/konu5.htm
Haber Finans Trend Deloitte Türkiye’de Yeni Ortaklar http://www.finanstrend.com/haber/7322/deloitte-turkiye-de-yeni-ortaklar
Makale Serencebey 2010 Dünya Kupası’na çok az kaldı! http://www.serencebey.com/tr/articledetails.aspx?articleid=529

 

FANATİK ROMANTİK İŞKOLİK – ROMAN

27 Sep

Fanatik Romantik İşlolik isimli romanımın kapağıKitap hakkında okuyanlar neler düşünüyor? Öğrenmek için bu linke tıklayın lütfen: FANATİK ROMANTİK İŞKOLİK

D&R’da: http://www.dr.com.tr/kitap/fanatik-romantik-%C4%B1skolik/mustafa-cem-sezgin/edebiyat/roman/turkiye-roman/urunno=0000000452466

idefix: http://www.idefix.com/kitap/fanatik-romantik-iskolik-mustafa-cem-sezgin/tanim.asp?sid=SC84XO90SR4RYVPZJQ5C

Kitabım hakkındaki haberler için:

Image

RAKAMLAR KONUŞSUN… TÜRKİYE NEREDEN NEREYE GELDİ? 2003-2013

24 Sep

RAKAMLAR KONUŞSUN… TÜRKİYE NEREDEN NEREYE GELDİ? 2003 – 2013

Sürekli ekonomideki performansımız tartışılıyor. Doğal olarak beğenenler de var, eleştirenler de. Her şeyi siyasi bir eksen üzerinden tartışmaktan ve sürekli duygulara göre hareket etmekten ziyade steril ve analitik bir bakışa ihtiyaç olduğunu düşünüyorum. Bu noktada da uluslararası istatistikleri kendime referans noktası olarak aldım. Tabii ki bakılabilecek yüzlerce istatistik var. Bu yüzden: 1) Ana kategoriler belirledim. Tek eksenden bakmadım; yedi farklı konuda sekiz değişik endeksi dikkate aldım. 2) Bu kategorilerde en saygın kaynakları baz aldım. 3) Araştırmam öncesi sonuçların ne çıkacağı hakkında hiç bir fikrim olmadığı için sıfır önyargı ile hareket ettim ve her halukarda sonuçları yazmaya kendime söz verdim. 4) Kullandığım istatistiklerin çoğu kendi içinde birçok farklı göstergeyi barındıran, son derece kapsayıcı çalışmalar. (Örneğin belki de en başarılı olduğumuzu düşündüğümüz alan olan ekonomiyi, dünya rekabet endeksi “WEF: Global Competetiveness Index” ile inceledim. En alttaki tabloda da bunun ne kadar kapsayıcı bir çalışma olduğu, hangi başlıkları kapsadığından görülüyor. Yani sadece GSMH vs. gibi sıralamalar sığ kalacağından böyle bir seçeneğe başvurdum) 5) Tam iktidara gelinmeden önceki durumla, mevcut durumu mukayese etmeye gayret ettim. Burada verinin ulaşılabilirliği önemliyidi. Bir de bazı endekslerin yeni yapılmaya başlanan çalışmalar olması söz konusu idi. Onlar için de ilk yapıldıkları seneden başladım. Mesela KOF: Küreselleşme Endeksi.

Konu No Endeks

Eskiden

Şimdi

İlk

Son

İnsani Gelişmişlik 1 UNDP: Human Development Index

85

90

2002

2013

Ekonomi 2 WEF: Global Competitiveness Index

33

43

2001-2

2012-3

İş Ortamı 3 WB: Ease of Doing Business Index

68

71

2003-7

2008-12

Barış 4 GIE: Global Peace Index

92

132

2007   (ilk)

2012

Spor 5 FIFA: World Rankings

29

53

2002   Jan.

2013   Jan.

Spor 6 Olympics Medal Table

26

32

2000

2012

Bilim 7 SJR: International Science Ranking

20

19

2002

2011

Küreselleşme 8 KOF: Globalization Index

44

43

2007

2013

“Peki iyi güzel de, artık çok uzattın; sonuç nedir?” diye soruyorsanız; üstteki tabloya bakıp kendi çıkarımlarınızı yapmanızı rica ederim. Benim çıkarımım ise şöyle: Kuşkusuz Türkiye 10 sene önceki Türkiye değil. Birçok alanda da çok fazla gelişme gösterdi. Ama gelişen, değişen tek ülke Türkiye değil ki… Dünya dönerken dünya ile birlikte dönen tek ülke de Türkiye değil… Anlaşılıyor ki biz diğer ülkeler kadar gelişme pek gösterememişiz. Arada zaten fark vardı, son dönemde bu fark daha da açılmış. Dünyadaki pozisyonumuz pek parlak görünmüyor. Ben kendi adıma bundan üzüntü duydum. Bilhassa en kritik olduğunu düşündüğüm üç alan olan “İnsani Gelişmişlik”, “Ekonomi” ve “Barış” ile ilgili tablo çok düşündürücü. Sadece kendi küçük dünyamızdan bakmayalım; oradan buradan duyduklarımıza itibar etmeyelim. Daha fazla araştıralım ki, gerçekleri görelim.

Sevgilerimle…

Örnek: Ekonomi / WEF: Global Competitiveness Index – Kriteler

Subindexes
Basic requirements Efficiency enhancers Innovation and sophistication   factors
Institutions Infrastructure Macroeconomic environment Health and primary education Higher education and training Goods market efficiency Labor market efficiency Financial market development Technological readiness Market size Business sophistication Innovation

BÜYÜK BEŞİKTAŞ DOSYASI – BÖLÜM 1

24 Sep

IMG00404BÜYÜK BEŞİKTAŞ DOSYASI – BÖLÜM 1

Bugün hiçbir gerçek Beşiktaşlı, kulübümüzün gelmiş olduğu konumdan memnun durumda değil. Sportif – Mali – Sosyal anlamda kesinlikle hak etmediğimiz bir noktadayız. Ancak peşinen söyleyeyim, umudumuzu kaybetmemeli ve hep birlikte çözümler üretmeliyiz. Tabii geleceği kurtarma planları yaparken, geçmişin analizini iyi yapmalı ve hatalardan ders çıkarmalıyız. Maalesef camia olarak bu konuda inanılmaz zengin bir arşivimiz mevcut! Acaba biz bu noktaya nasıl geldik?

“Üç Büyükler”den “Üçüncü Büyük”e Geçiş

Bugün halen “Üç Büyükler” tanımı geçerli de olsa, Beşiktaş, spor kamuoyunda ve kendi taraftarlarının dışında kalan taraftarlar tarafından “Üçüncü Büyük” olarak konumlandırılmıştır. Kuşkusuz, bu noktada “büyüklüğün tanımı” bir tartışma konusu olabilir. Bu kelimeye çok ulvi anlamlar yüklenebilir, sadece sportif başarı ile ölçülmesinin ne kadar yanlış olacağı vs. ifade edilebilir. Ama büyüklüğün tanımını yaparken asgaride şu bileşenleri dikkate almamıza sanırım kimsenin itirazı olmaz: “köklü geçmiş, yurtiçi ve yurtdışında devamlılık arz eden sportif başarı (kazanılan kupalar dışında ezeli rakiplere karşı ortaya konulan performans), taraftar ve sempatizan sayısı, repütasyon, ülkeye katkı (milli takımda temsil vb.), yurtdışında bilinirlik, marka değeri, varlıklar, tesisleşme, hisse değeri performansı, gelirler ve karlılık, amatör branşlara verilen destek, medyadaki yansıma vb.” Tabii ki bu unsurlar kadar, genel bir değerlendirme yapılsa toplam içlerindeki ağırlıklarının ne olacağı; birbirleri ile korelasyonu olanların nasıl ölçüleceği, tanımların nasıl detaylandırılacağı, başka maddelerin de eklenmesinin yerinde olacağı gibi bir çok soru ve argüman akla gelebilir. Ama en basit modelde bile, bu açılardan bakıldığında, artık üçüncü büyük konumuna oturtulduğumuz aşikardır. Beşiktaş taraftarının bir kısmı bu sevimsiz gerçekle yüzleşmiş ve bu durumdan kurtulunması için bir şeyler yapma gayreti içine girmiştir. Ama bu gerçek pek de “barışık olunacak” bir gerçek olmadığı için, bilinçaltında bununla ilgili bir farkındalık söz konusu olunsa bile, çoğunluk tarafından böyle bir durum yokmuş gibi hareket edilmektedir.

Benzer bir durum Trabzonspor’un da çok daha önceden başına gelmiştir. Üç büyükler tanımını “Dört Büyükler” haline getirmeyi başaran (hatta yanlış bir terim olarak kullanılıyor olsa da, üç büyüklerle oynadığı maçlar derbi diye tanımlanmaya başlayan) Trabzonspor, yarışta çok daha gerilerde kalmıştır. Buna rağmen son 18 sezonda gene de 4 kez ikinci olarak ligi bitirmişlerdir. (Her ne kadar ligler TFF tarafından tescil olunmuş olsa da; bu sezonlardan bir tanesi Trabzonspor’a göre tartışmalıdır ve Trabzonspor şampiyonluğun Fenerbahçe’den alınıp kendisine verilmesini talep etmektedir)

Bir diğer çarpıcı istatistik ise, Beşiktaş’ın söz konusu 18 sezonda ilk 3 dışında kaldığı sezon sayısıdır. Neden bu önem taşıyor? Çünkü “3 Büyükler”den bahsedildiği bir ortamda, “Beşiktaş’ın sahaya sadece forması çıksa ilk üçte bitirir” diye bir söylem de var. Bu diğer iki takım için de geçerli. Öte yandan ligi belli bir konumda bitiriyor olmanın, Avrupa Kupalarına katılım ile ilgili sonucu da etkilediği göz ardı edilmemeli. (Kupalara katılma hakkının elde edilmesi ve hangi kupaya kaçıncı elemeden katılınmasına hak kazanıldığı) Futbol takımımız son 18 sezonda tam 6 kez, ilk üçün dışında kalmış. Bu da her 3 sezonda bir böyle bir durumla karşılaştığımızı gösteriyor. Aslında daha da dramatik olan gelişme, son şampiyonluğumuzu takip eden ve son 4 sezona denk gelen yıllarda, tam 3 kez ilk üçe giremeyişimizdir. Hatta 2010/11 sezonundaki 5.liğimiz, 13 sezon sonra gelmiş olan en kötü derecemizdir. Son 4 sezona bakıldığında, ilk 3 sıra; Beşiktaş dışında şampiyonluk yaşamış diğer 4 takım arasında paylaşılmaktadır. Bu tablonun daha uzun vadeli bir trend haline dönüşmesi durumunda, en azından sportif anlamda açık ara 3. Büyük olarak anılmak, hatta daha gerilere bile düşmek kaçınılmaz olacaktır. Toparlanmış bir Trabzonspor, son yıllardaki performansını sürdürebilir kılan bir Bursaspor; bu süreci hızlandıracaktır.

Endüstriyel futbol – romantik futbol tartışmaları süredursun; “En güzel stadyum bizimkisi”, “İlk biz vardık”, “seyirci rekorlarını alt üst ettik”, “desibel rekoru kırdık”, “en yaratıcı taraftar bizde”, “en güzel renkler siyah beyaz” vs. diyerek rekabette başarı sağlanmıyor. Nostalji rüzgarlarının şişirdiği yelkenler de kulübümüzü daha ileri taşıyamıyor. Artık Süleyman Seba başkan değil. Artık Gordon Milne teknik direktör değil. Artık Metin-Ali-Feyyaz golleri atmıyor. Artık atom karıncalar, şifolar, takozlar yok. Ulvi yok, Kadir yok. Artık altyapı Serpil Hamdi Tüzün’e emanet değil. Artık o eski stadyumumuz bile yok (şimdilik) Ama FEDA sezonundaki sahiplenme, İnönü’ye vedadaki atmosfer, 2013/14 sezonundaki ilk maçlarda sağlanan seyirci ortalaması… Bunlar ilerisi için umut veriyor, halen potansiyelimiz hakkında bizi cesaretlendiriyor. Bu umutları boşa çıkartmamak da gene bizlerin, Beşiktaşlıların elinde!

13 Sayısının Uğursuzluğu mu?

Eğer kim, kaç kez şampiyon oldu diye bakarsak; şu anda GS, 19. şampiyonluğunu alarak; “4. Yıldız”a sadece 1 şampiyonluk kadar yaklaşmıştır. 18 şampiyonluk ile FB ise hemen GS’nin arkasındadır. Beşiktaş ise halen 13 şampiyonlukta ve 2 yıldızlı statüdedir. Yaklaşık 30 senedir şampiyon olamayan Trabzonspor, çok daha gerilerde kalmıştır. Bursaspor ise 2009/10 sezonunda sürpriz bir şampiyonluğa imza atmıştır.

Bizi mutsuz eden nokta, Beşiktaş’ın, son 18 sezonda sadece 2 kez şampiyonluk sevinci yaşamış olmasıdır. Yani Beşiktaş, ortalama 9 senede bir şampiyon olabilmektedir. Bu şampiyonlukların bir tanesi, özel bir sene olan 100. Yıl şampiyonluğudur. Diğeri ise FB ve GS’nin yarışta olmadığı, hatta ilk 3 içinde bile yer almadıkları 2008/09 sezonudur, bu aynı zamanda Beşiktaş’ın kazanmış olduğu son şampiyonluktur. Son 18 sezon değerlendirildiğinde, bu iki kulübün her ikisinin de ilk 3 dışında kaldığı yegane sezon da budur. O yüzden Beşiktaş, son şampiyonluğunu adeta “FB ve GS ile yarışmadan” kazanmıştır.

Burada dikkat çekici bir durum, aslında 1995/96 Sezonu Öncesi istatistiklere bakıldığında, üç büyükler arasında başabaş bir tablonun söz konusu olmasıdır. Her şey 1995’ten sonra Beşiktaş aleyhine değişmiştir. Bu dönemden sonra “üç büyükler” söylemi yerine “FB-GS Rekabeti” ön plana çıkmaya başlamıştır.

Bu nedenle yukarıdaki tarihi bir “milat” olarak kabul ederek, bu tarihten sonraki durumu mercek altına alıyor olacağım.

Kulüp

Toplam

Şampiyonluk

1995/96

Sezonu Öncesi

GS

19

11

FB

18

12

BJK

13

11

Trabzonspor

6

6

Bursaspor

1

 “Adım Adım” Çöküş

Malum 18 seneyi kendi içinde dönemlere ayırmaya kalksak, belki de en basit kategorizasyon başkanlar bazında yapılacak olandır. Nitekim yer yer buna ben de başvurabilirim. Ancak gene de ilk etapta son 18 seneyi ve bu dönemde görev yapmış 4 başkanı, ben üç ana dönemde incelemeyi daha uygun buluyorum.

Sezon

Başkan

Şampiyon

2.

3.

4.

Diğer

2012/13

F.Orman

GS

FB

BJK

Bursaspor

2011/12

Y.Demirören   / F.Orman

GS

FB

Trabzon

BJK

2010/11

Y.Demirören

FB

Trabzon

Bursaspor

G.Antep

5.

2009/10

Y.Demirören

Bursaspor

FB

GS

BJK

2008/09

Y.Demirören

BJK

Sivas

Trabzon

FB

2007/08

Y.Demirören

GS

FB

BJK

Sivas

2006/07

Y.Demirören

FB

BJK

GS

Trabzon

2005/06

Y.Demirören

GS

FB

BJK

Trabzon

2004/05

Y.Demirören

FB

Trabzon

GS

BJK

2003/04

S.Bilgili

FB

Trabzon

BJK

G.Antep

2002/03

S.Bilgili

BJK

GS

G.birliği

G.Antep

2001/02

S.Bilgili

GS

FB

BJK

A.gücü

2000/01

S.Bilgili

FB

GS

G.Antep

BJK

1999/00

S.Seba

GS

BJK

G.Antep

FB

1998/99

S.Seba

GS

BJK

FB

Trabzon

1997/98

S.Seba

GS

FB

Trabzon

İstanbul

6.

1996/97

S.Seba

GS

BJK

FB

Trabzon

1995/96

S.Seba

FB

Trabzon

BJK

GS

 “II. Seba Dönemi” (1995/96 – 1999/00, 5 sezon)

Onursal Başkanımız Sn. Süleyman Seba’nın başkanlık yaptığı 16 yıllık dönemin ilk 11 sezonundaki tablo şu şekildedir:

  • 5 Şampiyonluk (ilk ve tek 3 sezon üst üste şampiyonluğumuz, lig tarihinin tek namağlup şampiyonluğu)
  • 5 İkincilik (Bir tanesi averajla)
  • 1 Dördüncülük.

Görüldüğü üzere, Beşiktaş bırakın ilk üçe girmeyi, o dönemde tabir yerindeyse ligi en kötü ihtimalle 2. sırada bitirmekteydi. Sn. Seba’nın başkanlık döneminin son 5 seneki karnesi ise takip eden başkanlarınkine kıyasla çok daha iyi olmasına rağmen, kendi başkanlığı dönemine nazaran bir düşüş olduğu da aşikardır. Zaten bu sebepten ötürü, Beşiktaş taraftarlarının bir bölümü bu dönemde Sn. Seba’nın bu kulübe kattıklarını bir anda unutmuş ve kendisine cephe almıştır. Benim “II. Seba Dönemi” diye isimlendirdiğim bu 5 sezon içerisinde, Beşiktaş tam 3 kez ligi ikinci sırada bitirmiştir. Bir sezonu ise üçüncü sırada tamamlamıştır. Bu dönemde Beşiktaşlıların en hatırlamak istemediği sezon, kuşkusuz 1997/98 sezonudur. Takımımız 6. sırada ligi tamamlamıştır ve aslında geçmişte çok daha kötü derecelerimiz olsa da, bu camianın uzun bir süredir unutmuş olduğu bir duygudur. (1979-80 sezonundan beri takımımız ilk 5’in dışarısında asla yer almamıştı). II. Seba dönemi, aslında Beşiktaş’ın çöküşü gibi kesinlikle algılanmamalıdır. İstatistiklere bakıldığında, Beşiktaş yukarıda bahsettiğim o “kara” sezonu bir kenara bırakırsak, topladığı puan, ligi bitirdiği sıra, attığı gol ve averaj gibi kriterler anlamında gayet iyi bir performans sergilemiştir. Ancak söz konusu dönemin daha kayda değer olan gelişmesi, ezeli rakiplerinden GS’nin gösterdiği gelişimdir. GS, 5 sezon içerisinde tam 4 sene üst üste şampiyon olarak tüm dengeleri alt üst etmiştir. Bu şampiyonlukları takip eden UEFA Kupası, Süper Kupa ve Şampiyonlar Ligi Çeyrek Finali ile, zaten öteden beri daha ön planda olduğu Avrupa Kupalarında da BJK ve FB’nin önüne geçmiştir.

Göz ardı edilmemesi gereken bir diğer gelişme ise 4 sene boyunda çok başarılı bir performans gösterecek olan Gaziantepspor’un, Sn. Seba’nın son sezonunda ligi 3. sırada bitirerek lig sahnesinde daha farklı bir yer almasıdır. Sonuçta II. Seba dönemi, şampiyonluk yaşanamadan kapanmıştır. Artık koltuğu Serdar Bilgili’nin devralmasıyla Beşiktaş’ta “post-Seba” ya da “İş Adamı Başkanlar Dönemi” başlamaktadır.

 “İş Adamı Başkanlar Dönemi” (2000/01 – 2008/09, 9 sezon)

Serdar Bilgili, Beşiktaş’ta başkanlık koltuğuna oturmadan önce de yöneticilik görevi yapmış biridir. Bu nedenle kendisi başkanlığa geldiğinde genç ve dinamik duruşuna, tecrübeyi de ekleyerek Beşiktaş’ı çok iyi yerlere; tabir yerindeyse o eski günlerine taşıyacağına ilişkin camiada bir iyimser hava hakim olmuştur. Sn. Bilgili’nin başkanlık yaptığı 4 sezon boyunca, Beşiktaş dışında yaşanan önemli gelişmeler, FB’nin GS ile olan rekabeti yeniden dengelemiş; hatta bir nebze kendi lehine çevirmeye başlamış olmasıdır. Öte yandan 1999/00 sezonunu 3. Bitiren Gaziantepspor, bu dönemde üst sıraların gediklisi olmuştur. 1999/00 – 2003/04 yılları arasındaki 5 sezonda Gaziantepspor, tam 4 kez ligi ilk 4 sıra içinde tamamlamıştır. (iki 3.cülük, iki 4.cülük) Arada bir iyi sonuçlar alıp, ligi iyi yerlerde bitirmeyi başaran Anadolu Kulüpleri’ne rastlanmaktaydı ama son yıllarda böylesine bir istikrar pek görülmemişti. Nitekim daha sonraki yıllarda başka bir Anadolu takımı böyle bir istikrar yakalayamadı. Sivasspor ve Bursaspor, ikişer sene üst üste başarılı olabildiler. Trabzonspor ise o yıllarda epey yarış dışında kalmıştı. Yani Serdar Bilgili döneminde Beşiktaş hem ezeli rakipleri FB ve GS ile mücadele ediyor; hem de Gaziantepspor gibi hiç de hesapta olmayan bir rakiple yarışıyordu. Serdar Bilgili döneminde, 7 sezonluk aradan sonra gelen ve tüm derbilerin kazanıldığı 85 puan gibi inanılmaz bir başarı ile tamamlanan anlamlı 100. Yıl şampiyonluğu kuşkusuz camia için büyük moral oldu. Ancak diğer 3 sezonun ikisi 3.lük, biri ise 4.lük ile tamamlanmıştı. Şampiyonluğu ayrı değerlendirirsek, diğer sezonlarda Beşiktaş artık ilk ikiye de giremez duruma gelmişti. Kuşkusuz 101. Yıl olağandışı bir yıldır. Ligin ilk devresini 8 puan önde kapayıp; ligin sonunda 14 puan geride 3. olarak ligi bitirmiş olmak, gene Beşiktaş taraftarınca hazmedilememiştir. (Burada amacı saptırmamak adına o “özel” sezonun detayına girmiyorum. Ama Beşiktaş kuşkusuz iki sene üst üste şampiyon olacağı yerde böyle bir çöküş yaşadığı dönemde ve sonrasında, haklarını her cephede çok daha iyi aramalıydı. Bu camia olarak hepimizin sınıfta kaldığı bir dönemdir.) Böylelikle hem Serdar Bilgili seçime gitmeyi ve aday olmamayı uygun gördü, aslında bunu yapmak zorunda kaldı, hem de tekrar yükselişe geçecek olan Beşiktaş’ın önü kapanmış/kapatılmış oldu. Artık 8 seneden uzun sürecek Yıldırım Demirören dönemi başlıyordu.

Yıldırım Demirören, Serdar Bilgili döneminde yöneticilik yapmıştı. Tıpkı Serdar Bilgili’nin Süleyman Seba döneminde yaptığı gibi. Aslında kendilerinden bir önceki başkanların yanında deneyim kazanmış yöneticilerin koltuğu devralmaları gayet olumlu bir tablo gibi gözüküyordu. Ancak sonuçlar beklendiği gibi olmadı. Ben Yıldırım Demirören dönemini de ikiye bölmek istiyorum. Bir kısmını yani ilk 5 sezonu Serdar Bilgili’nin devamı gibi değerlendireceğim; sonraki 3 sezonu ise ayrıca; yeni bir dönem olarak ele alacağım. İkinci döneme “ustalık dönemi” diyemiyorum, zira çok da yerinde bir tanım olmayacaktır. Kesit olarak genel kurul seçimlerini de almıyorum, bunu da belirtmek istiyorum. Burada benim çizgi olarak aldığım nokta; kazanılan şampiyonluk; çifte kupayla kapatılan 2008/09 sezonudur. Y. Demirören de tıpkı S. Bilgili gibi ilk sezonunu 4. Sırada tamamlamıştır. Takip eden 4 sezonda ise, takım ligi 1 kez şampiyon, 1 kez ikinci, 2 kez de üçüncü olarak bitirmiştir. S. Bilgili’nin ilk senesini takip eden 3 sezonda takımın 1 kez şampiyon, iki kez üçüncü olmasına benzer bir durum söz konusudur. Yani Beşiktaş, 9 sezon içerisinde 2 kez mutlu sona ulaşmış; bunun dışında başkanların ilk seneleri olan iki sezon haricinde hep kendine ilk 3 içerisinde yer bulmuştur. Bir de ikincilik olduğu dikkate alınırsa, 3 kez Şampiyonlar Ligi’ne katılım hakkını elde etmiştir. Bu 5 sezonda FB’nin yükselişi dikkat çekicidir. Beşiktaş’ın şampiyon olduğu sezon hariç diğer 4 sezona FB iki şampiyonluk, iki tane de ikincilik sığdırmıştır. GS de 2 şampiyonluk elde etmiş olmasına rağmen bu dönemde hiç ikinciliği olmadığı için şampiyonlar liginden daha uzak kalmıştır. Mercek altına aldığımız 9 sezonun toplamına baktığımızda, FB 4, GS 3, BJK 2 kez şampiyon olmuştur. Fark açılmaya devam etmiştir. Öte yandan Y.Demirören’in ilk 5 sezonunda; Serdar Bilgili dönemindeki Gaziantepspor çıkışına benzer bir hamleyi, Sivasspor gerçekleştirmiştir. Sivasspor ligde kalıcı bir yer edinmiş olsa da; bu başarısı daha sonra devam etmemiştir. Bu ilk 5 sezonun bir diğer özelliği ise son 2 senede 70 puanın üzerine çıkılmış olmasıdır. Şampiyon olunan sene 71 puan toplanırken; 73 puanla 3. olunmuş olması da ilginçtir.

 “II. Demirören Dönemi” (2009/10 – 2012/13, 4 sezon) ve Fikret Orman Dönemi (2012/13 – devam ediyor)

Çifte kupalı sezon sonrası bırakın şampiyonluğu artık üçüncülüğün bile uzak olduğu yeni bir döneme girilmiştir. Bu dönemde transfer politikalarında da bazı önemli değişimler gözlenmiştir. Pahalı yıldızlar transfer edilerek, başka kulüplerle yarışa girilmiş, kulübün zaten ağır olan borç yükü daha da büyümüştür. Geride kalan bu dört sezonun ilk üçünde, futbol takımı ilk üçe bile girememiştir. Son sezonda ise ancak üçüncü olabilmiştir. Bu üçüncülük de göreceli olarak bir iyileşme gibi görülerek; yanıltıcı olmamalıdır. Zira, 2012-13 sezonunda Beşiktaş, Avrupa Kupalarında mücadele etmemiş, ayrıca Türkiye Kupası’na daha çeyrek finale bile gelmeden veda etmiştir. Bu nedenle neredeyse tek kulvarda yürüttüğü yarışta da, liderin önemli bir puan farkı ile gerisinde kalmıştır. Böyle bir tabloyu da “iyiye gidiş” olarak algılamak, camiamız için yeniden “üçüncülüğe yükselmeyi”! bir başarı olarak görmek de çok manalı olmayacaktır.

Yıldırım Demirören’in, her iki dönemini birlikte değerlendirmemizin faydalı olacağı istisnalar da mevcuttur. Bunun başında ismi sponsorların değişimi ile birçok kez değişmiş olan Türkiye Kupası gelmektedir. Ezeli rakip FB’nin neredeyse 30 sene boyunca ulaşamadığı bu kupayı Beşiktaş 6 sezon içerisinde tam 4 kez kazanma başarısı göstermiştir. Ancak şampiyonluğun “tavan”, ikinciliğin “tatmin” getirdiği bir ortamda; bu kupa ancak “teselli” olabilmiştir. Ayrıca son kupaya şike gölgesi sebebiyle şaibe karışmış olması, hatta hem Türkiye’de; hem de uluslararası platformlarda alınan cezalar, tüm camiayı üzmüştür. Bununla birlikte, bu kulvarda eleştirilen Fenerbahçe, son iki sezonda üst üste bu kupayı müzesine götürmüştür. Görülüyor ki, artık Türkiye Kupası da menzilimizden çıkmıştır. Son dönemde takımımız, bu kupaya hep erkenden veda etmektedir.

Tüm bunları bir kenara bırakıyorum, Beşiktaş son yıllarda inanılmaz istatistiklere de imza atmıştır. Bunların başında çok ama çok uzun bir süre “Lider bile olamamak” geliyor. Son 4 sezonda, Beşiktaş kaç kere liderlik koltuğuna oturmuş biliyor musunuz? Sıfır! Toplam 142 haftadan bahsediyoruz! İşin traji-komik yönü, son kez şampiyon olduktan sonra bir daha bir hafta için bile liderlik yüzü görememiş olmamızdır. Bu özlemimiz, tam 2013/14 sezonunda son bulmuş ve 144 hafta sürmüştür… Ancak çok kısa bir liderlik süresinden sonra, koltuğu çok dramatik bir şekilde gene devretmiştir.

Tablo: Beşiktaş’ın son 4 sezondaki haftalık sıralamadaki yeri

Sezon

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

33

34

2008/09

3

1

2

1

4

3

1

1

4

3

2

2

2

6

6

6

6

5

4

5

3

3

2

2

2

2

2

2

2

2

1

1

1

1

2009/10

8

5

7

9

12

12

9

8

7

5

4

3

3

2

3

5

5

5

5

4

4

5

4

4

3

4

3

3

4

4

4

4

4

4

2010/11

6

10

5

4

3

2

5

7

7

6

8

6

6

5

5

5

5

5

5

5

6

6

6

6

7

7

7

6

5

5

5

5

5

5

2011/12

13

6

5

3

4

7

5

6

4

7

6

5

3

3

3

3

3

3

3

3

3

3

3

3

3

3

3

3

4

4

4

4

4

4

2012/13

6

12

4

3

5

10

11

12

10

7

8

5

4

3

3

2

2

2

2

3

2

3

3

2

2

3

3

3

3

3

3

3

3

3

Not: 2011/12: Sezonunda ayrıca 6 hafta play-off maçları oynanmıştır. Beşiktaş bu haftalarda da liderlik koltuğuna oturamamıştır.

Aşağıdaki tabloda ise son yıllardaki istatistiklerimizi paylaşıyorum. Puanda 60’ın altına inmeye başlamış, averajı da 20’nin altında seyreden bir takımız artık. Geçen sene (2012/13 sezonu) kırdığımız lig tarihi gol yeme rekorumuz ise bu istatistikler içinde onlarca üzücü ve düşündürücü rakamlardan biri.

Sezon

Başkan

Puan

Şampiyon Takımın Puanı

Maç Başına Puan

Atılan Gol

Yenilen Gol

Averaj

2012/13

F.Orman

58

71

1,71

63

49

14

2011/12

Y.Demirören

55

78

1,62

50

39

11

2010/11

Y.Demirören

54

82

1,59

53

36

17

2009/10

Y.Demirören

64

75

1,88

47

25

22

2008/09

Y.Demirören

71

71

2,09

60

30

30

2007/08

Y.Demirören

73

79

2,15

58

32

26

2006/07

Y.Demirören

61

70

1,79

43

32

11

2005/06

Y.Demirören

54

83

1,59

52

39

13

2004/05

Y.Demirören

69

80

2,03

70

39

31

2003/04

S.Bilgili

62

76

1,82

65

45

20

2002/03

S.Bilgili

85

85

2,50

63

21

42

2001/02

S.Bilgili

62

78

1,82

69

39

30

2000/01

S.Bilgili

64

76

1,88

68

48

20

1999/00

S.Seba

75

79

2,21

74

27

47

1998/99

S.Seba

77

78

2,26

58

27

31

1997/98

S.Seba

48

75

1,41

56

41

15

1996/97

S.Seba

74

82

2,18

88

26

62

1995/96

S.Seba

69

84

2,03

74

46

28

Not: 2011/12 sezonundaki play-off maçları dikkate alınmamıştır.

İnceleyen İnceleyene…

Fikret Orman Dönemi’ne şu an için çok fazla değinmeyeceğim. Ama bazı ilginç durumlarla da karşılaştık: Yıldırım Demirören, 101. Yılda kaçan şampiyonluğun incelenmesi ile ilgili bir çalışma başlatmıştı. Fikret Orman ise Yıldırım Demirören Yönetimi dönemi ile ilgili. Gelin görün ki, aylarca süren ve basına sık sık haklarında demeçler verilen her iki inceleme de bir noktaya varmadı. Dağ fare doğurdu. Demek incelemeden önce ince-eleme, sık-dokuma gerekiyormuş. Bu noktada bazı dikkat çekici istatistikler paylaşmaya devam ediyorum:

Teknik Direktörler ve Bir Türlü Sağlanamayan İstikrar…

Yıldırım Demirören döneminde 8 buçuk sene içerisinde tam 9 farklı teknik direktörle çalışılmıştır:

  1. Vicente Del Bosque
  2. Rıza Çalımbay
  3. Mehmet Ekşi (2 maç)
  4. Jean Tigana
  5. Ertuğrul Sağlam
  6. Mustafa Denizli
  7. Bernd Schuster
  8. Tayfur Havutçu
  9. Carlos Carvalhal

Fikret Orman döneminde ise iki sene içerisinde tam 4 farklı teknik direktörle çalışılmıştır:

  1. Carlos Carvalhal
  2. Tayfur Havutçu
  3. Samet Aybaba
  4. Slaven Bilic

Peki ya Avrupa Kupaları?

Beşiktaş’ın Avrupa Kupaları macerası aslında mercek altına almış olduğum 18 seneye sığmayacak istikrarlı bir başarısızlık öyküsüdür. Ufak parıldamalar dışında durum bundan ibarettir. Herhangi bir yönetim, başkan, dönem, teknik ekip, kadrodan bağımsız…

Ama aşağıda paylaşacağım istatistiklerden de öte, şoke edici tablo şudur: Kulübümüz çok kısa bir zaman zarfı içinde 3 farklı sebepten Avrupa Kupalarına katılamamayı başarmıştır. Bunun dünyada başka bir örneği var mıdır, inanın ben de bilmiyorum. İşte o çarpıcı resim:

  • 2000/01 sezonunda – 16 sene sonra – sportif başarısızlık sebebiyle
  • 2012/13 sezonunda Mali Kriterlere uymadığı için
  • 2013/14 sezonunda Şikeye teşebbüs gerekçe gösterilerek

Beşiktaş şimdiye kadar (2013/14 sezonu hariç) toplam üç farklı UEFA turnuvasına katılmıştır. Bu listede bu turnuvalarda oynadığı sezon, oynadığı maç, galibiyet, beraberlik ve mağlubiyet sayıları gösterilmektedir.

Turnuva

Sezon

Oyun

Galibiyet

Beraberlik

Mağlubiyet

Atılan Gol

Yenilen Gol

Şampiyonlar Ligi / Şampiyon   Kulüpler Kupası*

16

68

24

12

32

71

101

Avrupa Ligi / UEFA Kupası

13

78

35

14

29

122

98

Kupa Galipleri Kupası

7

20

4

4

12

21

38

Toplam

36

166

63

30

73

214

235

* Rakiplerin maça çıkmadığı 1957-58 sezonundaki Olympiakos ve 1986-87 sezonundaki APOEL eşleşmeleri de dahil edilmiştir (toplam 4 maç – her biri hükmen 3-0 galibiyetle tescil edilmiş durumda)

Altyapı mı? Hangi altyapı?

Eğer A takımdan ümidi kesmiş ve gelecek jenerasyonlara ümit bağladıysanız, orada da bir uyarıda bulunmak isterim. A2 Liginde en son 2002-3 sezonunda şampiyon olmuş Beşiktaş. Son 10 sezonda sadece 2 kez ilk 3’e girmiş! Son 6 sezondur ise ilk 3’e dahi giremiyor. Sivas, Antalya, Gençlerbirliği; hatta Kartalspor ve Ankaraspor dahi şampiyon oldular son 6 senede! Altyapı da alt-üst olmuş gördüğünüz üzere…

Evet. 1. Bölüm için epey şey yazdık – çizdik. Devamı gelecek…